دوستی تعریف می کرد که در حال تماشای یکی از شبکه های مذهبی ماهواره ای بوده که کسی زنگ می زنه به شبکه و میگه چرا با این بحران کم آبی، علما نمیرن نماز بارون بخونن؟ کارشناس برنامه که خودش هم روحانی جاافتاده ای بوده میگه: به خاطر اینکه اگر برن بخونن و بارون نیاد ایمان مردم سست میشه. به نظرم کمتر چیزی بتونه شکاکیت و عدم اطمینان نهفته در باورهای خیلی از مؤمنین سنّتی ما و روحانیون رو به این خوبی نشون بده. دو نکته توی بیان این عالم دینی وجود داره: یکی همین عدم اطمینان به کارکرد عینی مناسک دینی که البته در چارچوب مفهوم دعا در دین هم خیلی چیز بعیدی نیست چون بالاخره قرار نیست خدا همه دعاها رو مستجاب کنه و دیگه اینکه روحانیون بهتر از هر کسی می دونن ایمان بسیاری از مردم اونقدر سسته که با وزش کوچکترین نسیمی از تردید در معرض فروریختنه.

البته دوست ما رندتر از این حرف هاست، می گفت می خواستم زنگ بزنم و بگم لازم نیست جلوی مردم بخونید، برید در خفا بخونید. نکنه از ایمان خودتون هم می ترسید.